SOF/DZP 4 verliest

Zonder noemenswaardige problemen kwam de wagen uit Oude-Tonge ruim op tijd aan in Capelle aan de IJssel. Helaas was de weg naar de Vijverhof zolang dat we maar net op tijd binnen waren. Temeer daar Cees Vis bij het uitstappen door zijn enkel ging en dus bepaald niet hard liep.

De ploeg uit Middelharnis zat daar toen al enige tijd.

Uiteraard was Koert Wijnands aan bord 5 weer het eerste klaar. Hij kreeg een aanval van lopers, torens en dame over zich heen en zou na een dame-offer achter de paaltjes zijn mat gegaan als hij niet op tijd had opgegeven. 1 – 0.

 

Kort daarna melde Jos Bosch op bord 3 dat hij had opgegeven. Hij had rare paard zetten over zich heen gekregen en verloor zodat zijn F-, G- en H-pionnen van ht bord verdwenen en Jos er geen gat meer in zag met die blote koning.

2 – 0 en toen was het pas negen uur!!!

Gelukkig konden we rekenen op onze Benjamin, Remko Osseweijer bord 8. Hij had een prachtige aanval met dame, loper en paard en zijn tegenstander gaf op na 12 zetten. Net geen miniatuurtje. 2 – 1.

Langzaam maar zeker werd het tien uur en ging het verder allemaal redelijk gelijk op. Op het moment dat ik dat in mijn kladje opschreef zag ik uit mijn ooghoek dat Piet Schilder bord 6 per abuis zijn loper inzette. Hij moest nu zien te winnen met een toren en drie pionnen tegen toren, paard en vier pionnen. Eigenlijk een onbegonnen zaak, maar Piet weerde zich kranig en speelde dapper, slim, degelijk en sterk door. Hij  maakte geen fouten, maar moest het tegen de overmacht afleggen. 3 – 1.

Nauwelijks bijgekomen van de schrik kwam Mark Lagendijk naar buiten met de mededeling dat hij gewonnen had, maar niet verdiend vond hij. De mededeling dat het winnen van de onverdiende partij het mooiste is, kon hem niet troosten.

Inderdaad had Mark met zijn dame de koning schaak gegeven en pal achter de koning stond op de zelfde diagonaal de dame. Zijn tegenstander hoefde de koning alleen maar opzij te zetten. Dat deed hij uiteraard ook, maar op z’n manier dat hij de dame niet meer dekte. 3 – 2.

Ondanks zijn pijnlijke voet speelde Cees Vis naar eigen zeggen zijn beste partij van dit seizoen. En ik denk dat hij gelijk had. Met slecht een pionnetje voor dwong Cees een grote afruil af en had hij zeven tegen zes pionnen. Na een tijdje zes tegen vijf pionnen en weer even later vier tegen drie. Die pionnen stonden op een gegeven moment voor wit A5, B4, C3 en koning D2. Cees stond A6, B5, C4, D3 en koning F3. Cees had de oppositie. 3 – 3.

Jan Donkersloot had op tien uur nog alle stukken en pionnen op het bord staan. En dan heb je het niet eenvoudig. Zijn tegenstander uiteraard ook niet. Zo tegen elf uur zag de tegenstander toch kans om beter te komen staan. Langzaam maar zeker werd Jan achteruit gedrongen nadat Jan eerst door een soort van magneetstelling naar de overkant was getrokken.

Uiteindelijk verdween alle stukken van Jan van het bord en kon zijn tegenstander gaan rokeren. 4 – 3.

Tot slot onze Nestor, Piet Lesuis, 92 jaar en wat is die ouwe nog gekneisd!!!

Piet had een loper die zo vast stond als een huis, maar zijn tegenstander had zo’n paard.

Zonder dat iemand een voordeel voor een van de spelers zag ging de partij verder. Alle omstanders hadden hartkloppingen en een verhoogde bloeddruk. Toch was het ineens afgelopen. In tijdnood offerde men wat en ineens had wit een paarden vork en was het uit. 5 – 3.

Zonder problemen kwamen we weer thuis om even voor twaalf. Een illusie armer.